Każdy, kto fotografuje pod wodą, szybko zauważa, że środowisko wodne stawia przed obiektywem dwa główne wyzwania: drastyczny spadek natężenia światła oraz selektywną absorpcję barw. Woda działa jak naturalny filtr – pochłania światło naturalne w sposób nierównomierny, a intensywność tego zjawiska zależy również od czystości wody i obecności zawiesiny. Bez dodatkowego źródła światła uzyskanie poprawnie naświetlonego zdjęcia jest często niemożliwe.
Filtrowanie kolorów jest wysoce niesymetryczne. Barwy ciepłe, takie jak czerwony, pomarańczowy i żółty, ulegają najszybszemu pochłonięciu i zanikają już na głębokości kilku metrów. Znacznie lepiej przez wodę przenikają kolory zimne – zielony, niebieski i fioletowy. W efekcie kadry wykonane na głębokości 15–20 metrów przy użyciu wyłącznie światła zastanego charakteryzują się silną dominantą odcieni zielono-niebieskich, podczas gdy ciepła gama barw staje się niemal niewidoczna.
Najskuteczniejszym sposobem niwelowania tych problemów jest zastosowanie dodatkowego, zewnętrznego oświetlenia. Standardem w fotografii podwodnej są lampy błyskowe zamocowane na specjalnych ramionach. Takie rozwiązanie nie tylko przywraca utracone kolory, ale także pozwala zminimalizować tzw. efekt backscatteru (smużenia), który towarzyszy fotografiom wykonywanym z wbudowaną lampą aparatu. Zjawisko to powstaje, gdy błysk oświetla zawiesinę i drobne cząstki unoszące się w wodzie bezpośrednio przed obiektywem – są one doskonale widoczne, ponieważ źródło światła i oś optyczna obiektywu pokrywają się. Montując lampę na wysuwanym ramieniu, oddalamy od siebie oś błysku i oś obiektywu, dzięki czemu rozświetlone drobiny nie trafiają w kadr.
Optymalny zestaw składa się z dwóch lamp zewnętrznych, symetrycznie rozmieszczonych po prawej i lewej stronie obudowy. Taka konfiguracja zapewnia równomierne doświetlenie sceny, eliminuje nieestetyczne cienie powstające przy użyciu pojedynczego źródła oraz znacząco zwiększa całkowitą ilość światła padającego na fotografowany obiekt, co jest kluczowe dla zachowania detali i naturalnej plastyki zdjęcia.

Zdjęcia wykonane z bliska przy użyciu mocnego, dodatkowego oświetlenia często nie wymagają żadnej obróbki. Jednak większość fotografii podwodnych wymaga lekkiej lub zaawansowanej korekcji. Przeprowadza się ją za pomocą dedykowanego oprogramowania do edycji zdjęć. Dostosowanie poziomów ekspozycji, korekta balansu bieli oraz nasycenia barw znacząco poprawiają wygląd kadrów, szczególnie tych obciążonych zimną, niebiesko-zieloną dominantą.
Współczesne aparaty umożliwiają zapis zdjęć w formacie RAW. Jest to surowy, nieprzetworzony plik zawierający pełny zapis danych z matrycy światłoczułej. Dzięki niemu proces postprodukcji jest znacznie prostszy i daje o wiele większe możliwości edycyjne. W przeciwieństwie do skompresowanych formatów, RAW pozwala na niestratną korektę balansu bieli, ekspozycji, kontrastu oraz nasycenia kolorów już na etapie obróbki a problem zanikania kolorów zostaje skutecznie wyeliminowany. Mimo to, nawet w optymalnych warunkach oświetleniowych, zapis w formacie RAW pozostaje zalecany – daje fotografowi bezpieczną siatkę bezpieczeństwa na wypadek konieczności subtelnej korekty ekspozycji lub balansu bieli w postprodukcji.
Odpowiednie programy edycyjne umożliwiają precyzyjne dostosowanie każdego kadru, przywracając naturalne barwy i niwelując efekty niedostatecznego oświetlenia. Zapis w formacie RAW gwarantuje fotografowi pełną kontrolę nad obrazem, co pozwala uzyskać profesjonalnej jakości zdjęcia nawet w wymagających warunkach.

Zdjęcia wykonane bez dodatkowego oświetlenia

Zdjęcia wykonywane z bliska przy użyciu zewnętrznego oświetlenia, np. lamp błyskowych, często nie wymagają korekcji lub wymagają jej jedynie w minimalnym zakresie. Jeśli dysponujemy sprzętem o odpowiedniej mocy, a fotografowany obiekt nie znajduje się zbyt daleko od aparatu, większość kadrów jest prawidłowo doświetlona. Uzyskane fotografie są wyraźne i ostre, a problem zanikania kolorów zostaje skutecznie wyeliminowany.